कधी कधी आयुष्यात सगळं काही मिळवण्याच्या नादात आपण नेमकं काय गमावत आहोत, याचाच विसर पडतो. पैसा, करिअर, व्यवसाय आणि यश यांच्या मागे धावताना आपल्या माणसांसाठी आणि स्वतःसाठी वेळच उरत नाही. मिच अल्बम यांचं "Tuesdays with Morrie" हे पुस्तक वाचताना हाच विचार मनात वारंवार येतो. ही एका शिक्षकाची आणि त्याच्या विद्यार्थ्याची गोष्ट आहे. कॉलेज संपल्यानंतर मिच आपल्या आयुष्यात व्यस्त होतो. जवळपास सोळा वर्षांनी त्याला समजतं की त्याचे आवडते प्राध्यापक मॉरी श्वार्ट्झ यांना गंभीर आजार झाला आहे. मिच त्यांना भेटायला जातो आणि त्यानंतर दर मंगळवारी दोघांच्या भेटी सुरू होतात. या भेटींमध्ये मॉरी मिचला आयुष्याचे अनेक महत्त्वाचे धडे देतात. प्रेम, पैसा, कुटुंब, मृत्यू, नाती आणि समाधान अशा विषयांवर त्यांच्यात चर्चा होते. या पुस्तकातून काही महत्त्वाच्या गोष्टी शिकायला मिळाल्या. १. आयुष्य जगायला योग्य वेळेची वाट पाहू नका. आपण नेहमी म्हणतो, आधी पैसे कमवू, मग फिरायला जाऊ. आधी व्यवसाय सेट करू, मग कुटुंबाला वेळ देऊ. पण जबाबदाऱ्या कधीच संपत नाहीत. आयुष्य मात्र पुढे जात राहतं. महत्त्वाच्या गोष्टींसाठी उद्याची ...
*प्रहार* एवढे सगळे एविडेंसेंस असताना आणि सगळ्यांना गुन्हेगार क्लिअरली माहित असताना कसाबला डायरेक्ट फाशी का देत नाहीत ? किंवा त्याला जागेवर गोळी का घातली नाही? असे प्रश्न २००८ साली २६/११ च्या हल्ल्यानंतर माझ्याही मनात आले होते किंवा कुणाच्या ना कुणाच्या चर्चेत कायम हा विषय असायचा. पण त्या विषयाचं गांभीर्य समजून घेण्यासाठी आणि २००८ च्या घटनेनंतर तब्बल ४ वर्षांनी कसाबला फाशी झाली तेव्हा आतंकवाद्यांना सुद्धा आपण फुकट पोसतोय अशी विचारसरणी झालेल्या लोकांनी (मुळात सर्व भारतीयांनीच) नव्याने आलेला "प्रहार" हा चित्रपट पाहिला पाहिजे. २६/११ ची घटना सगळ्यांनी कुठे ना कुठे डॉक्युमेंटरी किंवा सिनेमामधून पाहिली आहे, पण या पद्धतीने त्या घटनेला वळण देण्याचा हा पहिला प्रयत्न आहे आणि तो खरंच वाखाणण्याजोगा आहे. प्रत्येक घटना अशी मांडली गेली आहे की तुम्ही त्या प्रसंगाचा भाग होऊन जाता. नकळत डोळे पाणावले जातात. कधी अभिमानाने छाती फुलून येते. आपल्या यंत्रणेची चीड येते पण कमी रिसोर्सेसमध्ये सुद्धा उत्तम काम करणाऱ्या आपल्या पोलीस डिपार्टमेंटचा अभिमान वाटतो. ...