Skip to main content

रिमोट

 



वर्क फ्रॉम होमचा कन्सेप्ट बाहेरच्या देशात नवीन नाही. इंटरनेट बुमनंतर बऱ्याच कंपन्यांनी विदेशात वर्क फ्रॉम होमची मुभा दिली. भारतात तीच गोष्ट कोव्हिडमध्ये जास्त प्रमाणात रुजली गेली. बऱ्यापैकी कंपन्यांना सक्तीचा वर्क फ्रॉम होम करावा लागला आणि तो जमलासुद्धा. एम्प्लॉयीचा महिन्याचा ऑफिसमध्ये होणारा खर्च, मोठ मोठ्या ऑफिसच्या मेंटेनन्सचा खर्च, लाईट, इंटरनेट, प्रवास आणि इतर बरेच खर्च यामध्ये कमी केले गेले. त्यामुळे बऱ्याच छोट्या मोठ्या कंपन्यासाठी वर्क फ्रॉम होम सवयीचा भाग झाला.
शहरात काम करणाऱ्या एखाद्या व्यक्तीला ऑफिसमध्ये पोहचण्यासाठी १.५ तास लागत असेल (मुंबईच्या कामगारवर्गासाठी हा सरासरी वेळ आहे), तर येऊन जाऊन त्याला दिवसाचे ३ तास प्रवास करावा लागतो. शनिवार रविवार सुट्टी पकडून २२ दिवसांचा महिना पकडला तरीही ३ x २२ x १२ म्हणजेच ७९२ तास फक्त प्रवास होतो आणि २४ तासांचा दिवस या हिशोबाने ३३ दिवस वर्षातून फक्त प्रवासात जातात. त्यात प्रवासामुळे येणारा क्षीण वेगळाच.
रिमोट वर्किंग म्हटल की आपल्या डोक्यात घरातून काम करणे एवढंच असतं. बऱ्याच घरांमध्ये ती शक्यता कमी. पण रिमोट वर्क म्हणजे एम्प्लॉयिज कुठूनही तुमची कामे करू शकतात. अगदी जवळपासच्या कॉफी शॉपमधून, को वर्किंग स्पेसेस मधून किंवा कुठूनही. यात प्रवासाचा वेळ तर वाचतोच पण ऑफिसवर होणारा बराचसा खर्च वाचतो. यात तुम्ही जगातलं खूप स्मार्ट लेव्हलच आणि किफायतशीर टॅलेंट एक्सप्लोर करू शकता. यात येणाऱ्या अडचणी व त्यावर प्रश्न म्हणून हे पुस्तक खूप फायदेशीर आहे. ३७ सिग्नल्स नावाच्या अमेरिकेतील एका कंपनीच्या दोन संचालकांनी हे पुस्तक लिहिले आहे. त्यांनी रिमोट वर्क ची संकल्पना कित्येक वर्ष यशस्वीरीत्या अंमलात आणली आहे.
जे आपल्या ऑफिसच्या कामासाठी रिमोट वर्क हा पर्याय शोधत आहेत व तो प्रत्यक्ष कसा करायचा हा विचार करत आहेत त्यांच्यासाठी हे पुस्तक मार्गदर्शक ठरू शकेल.
धन्यवाद Mahesh Chavan या पुस्तकासाठी !
- सुबोध अनंत मेस्त्री

Comments

Popular posts from this blog

ऑफर?? नको रे बाबा!!!

ऑफर?? नको रे बाबा!!! - सुबोध अनंत मेस्त्री ================================== ================================== नमस्कार, गेले बरेच दिवस व्हाट्सअप्प वर एक मेसेज फिरतोय, अमेझॉनची ऑफर चालू आहे *सॅमसंग गॅलॅक्सी नोट 5* मोबाईल फक्त *999* रुपयात. गेल्या काही दिवसात रोज एका तरी ग्रुप वर किंवा पर्सनली असा मेसेज मला येतोच आहे. कधी तो मोबाईल ऑफरचा असतो किंवा टीव्ही ऑफरचा मेसेज असतो. पण बऱ्याच अंशी मेसेजचा फॉरमॅट सेमच असतो आणि याला बरेच जण सारखे बळी पडतात म्हणून हे आर्टिकल लिहिण्याचा विचार मला पोलीस इन्स्पेक्टर संजय गोविलकर दादा यांनी बोलून दाखवला आणि म्हणूनच हा लेख तुमच्यासाठी. ================================== ================================== = "Incoming Call Dada" असा मोबाईल स्क्रीन वर डिस्प्ले दाखवत आणि वादळवाट ची रिंगटोन वाजवत माझं लक्ष माझ्या मोबाईलने खेचून घेतलं. दादा म्हणजे इन्स्पेक्टर संजय गोविलकर. फोन उचलल्या उचलल्या मला दादांनी पहिला प्रश्न केला, "सुबु, अमेझॉन ऑफरचा मेसेज बरेच दिवस मला सारखा येतोय. ते खरं आहे का?? मी आतापर्यंत दुर्लक्ष ...

पत्त्यांचं घर

"पप्पा, पत्त्यांच घर बनवता येत?", सार्थकने महिन्याभरापूर्वी विचारलेला प्रश्न.  मे महिना संपत आला होता.  शाळेला सुट्टी आणि बिल्डिंगमधल्या मुलांशी कट्टी म्हणून अख्खा दिवस घरी.  अशा वेळी करायच काय हा प्रश्न त्याच्यासमोर नेहमीचाच.  बॉल ने खेळायला लागला तर घरातलं काहीतरी फोडेल याची भीती म्हणून ते ही आई बाबा घरात खेळून देत नव्हते.  कार फिरवायचा त्यालाच कंटाळा.  मग अशा वेळी सोपा उपाय म्हणून पत्त्यांच घर हा पर्याय बाबांनी सुचवला. "हो येत ना", अस सांगून एक छोट सॅम्पल त्याला बनवून दाखवलं.  तो खुश झाला. मध्ये एकदा चार माळ्याचं घर त्याने बनवलं होतं आणि त्याने आनंदात मला ते दाखवलं.  विशेष म्हणजे पत्त्यांच्या घराला भिंतीचा सपोर्ट नव्हता.  मला दाखवताना तो खूप एक्ससाईटेड होता.  मी त्याला शाबासकी दिली. "अरे भिंतीचा सपोर्ट घेऊन बांधलस तर अजून मोठं होईल", त्याला सांगितलं. "आता किती माळ्याचं बांधू?", त्याने आत्मविश्वासाने प्रश्न विचारला. "सात माळ्याचं", मी टारगेट दिलं. "पप्पा? सात माळे? पॉसीबल आहे का?", तो त्याच्या नेहमीच्या स्...

दहा रुपये

“पप्पा, तुम्ही एकदा शाळेत या ना.  तो एक मुलगा माझ्याकडे दहा रुपये मागतो रोज.", सार्थक शाळेत निघताना हेल काढून त्याच्या स्टाईलमध्ये अर्धा रडत आणि अर्धा बोलत मला सांगत होता. "कोण? तुझ्या वर्गातला आहे का ?", मी त्याला जवळ घेऊन विचारलं. "नाही.  चौथीतला आहे.  ती दोन मुलं येऊन माझ्याकडे दहा रुपये मागतात सारखी.  आणि नाही दिले तर मारेन म्हणतात", त्याचा तोच सूर होता. "तू घेतलेस का त्यांच्याकडून?", मी विचारलं "नाही" "मग का मागतायत ते?  बाईंना नाव सांगितलंस?", मी विचारलं. "बाईंना सांगितलं.  पण बाई म्हणतात तुमच्या आपापसातल्या कंप्लेंट माझ्याकडे आणायच्या नाहीत.", त्याचा सूर काही बदलत नव्हता. "जल्ल मेल्याचं तोंड ते.  कशाला बारक्या पोराला त्रास देतात? परवा पण सांगत होता तो मला.  कोण ती पोर बघ जरा जाऊन एकदा", आईमधला वकील जागा झाला.  मी लक्ष दिलं नाही. "तू खरंच नाही घेतले पैसे?", मी विचारल. "नाही पप्पा.  खरंच नाही", त्याने रेटून सांगितलं. "बाई ऐकत नसतील तर प्रिन्सिपल बाईंकडे जा.  ...