Skip to main content

मयाच्या वाढदिवसानिमित्त

 



2009 साली पी. बी. सी. निमित्त आपली पहिली भेट झाली. दोघांचं राहण्याचं ठिकाण कामोठेच त्यामुळे ओळख आणि मैत्री वाढत गेली. प्रत्येक बुधवारी मिटिंग आणि उद्योजकांसाठी काम करणारे आपण दोघे धडाडीचे कार्यकर्ते, त्यातल्या त्यात उद्योगात दोघेही नवीन त्यामुळे आपली मैत्री बहरत गेली. स्ट्रगलचा बराचसा काळ आपण एकत्र घालवला आणि मग चार चौघात उठून दिसणाऱ्या "महेश" सरांच रूपांतर "मया"मध्ये झालं.
तुझ्या नावात जरी शंकर देवाचं स्थान असेल तरी तुझं उग्र रूप मी इतक्या वर्षात पाहिलं नाही पण फायनान्स या विषयावर तू मार्केटवर नेहमी राज्य करत राहिलास. मंगेश नेहमी मस्करीत म्हणतो, " महेश जोक्स पण फायनन्सवरच मारतो. इतर कोणत्याही विषयावर बोलायला लागला तर पाचव्या मिनिटाला तो फायनान्स या विषयावर येतो", हे ऐकताना थोडं गंमतीदार वाटलं तरी मंगेश किंवा आम्हा सगळ्यांना डाऊन दी लाईन एक गोष्ट माहितेय की तू फायनान्स हा विषय कोळून प्यायला आहेस. यापेक्षा एका यशस्वी उद्योजकाच लक्षण ते काय असू शकत? कुठे किती बोलायचं आणि कुठे किती वेळ थांबायचं किंवा वेळेचा प्रॉडक्टिव्ह वापर कसा करायचा हे तुला अगदी व्यवस्थित जमतं. एकदा एम.बी.सी. मीटिंगनंतर तू एका प्रोसेसबद्द्ल तेजस सरांना पेपरवर फ्लो चार्ट ड्रॉ करून दाखवत होतास आणि मी तिथेच उभा होतो. मला ते बघून कौतुक वाटलं आणि मी सहज म्हटलं, "मी आतापर्यंत हा पेपर रंगवला असता एवढी खाडाखोड केली असती", तेव्हा तेजस सर म्हणाले, " त्यासाठी थॉट्स मध्ये स्पष्टपणा लागतो जो महेश कडे चांगला आहे". आणि हे अगदी खरं आहे. मला तुझ्या विजनबद्द्ल किंवा थॉट प्रोसेसबद्दल कायम कुतूहल वाटत राहिलं आहे. अजूनही आहे.
आपल्या आजूबाजूंच्या लोकांचा कायम ग्रोथ होत राहावा ही तुझी मानसिकता जवळून पाहत राहिलो आहे. माझ्या बाबतीत मी टेकनॉलॉजी बाबतीत काय नवीन करू शकतो याबद्दल तुला मार्केटमधुन जेव्हा काही नवीन कळतं तेव्हा तू लगेच ते मला शेअर करत राहतोस. टेक आय टी ईजीअर बरेच वर्ष करण्याची ईच्छा होती पण नेमकं काय करावं कळत नव्हतं. पण तुला ही गॅप लगेच समजली आणि एक ट्रेनींग आपण सोबत अटेंड असती. मला तू ट्रैनिंग प्रोग्राम डिजाईन करण्यात मदत केलीस. कदाचित त्याशिवाय मी टेकनॉलॉजी ट्रैनिंग मध्ये लगेच पाय टाकला नसता. माझ्यासोबत अजा असेल किंवा विनोद दादा असेल तू तुझ्या सर्कल मधल्या प्रत्येक व्यक्तीबाबत फक्त योगदानाची भावना ठेवतोस. तुझ्या आजूबाजूचा प्रत्येकजण वैयक्तीक आयुष्यात कसा मोठा होईल हाच तुझा कायम प्रयत्न राहिला आहे.
कोलॅबरेशन आणि काँट्रीब्यूशन या दोन तत्वांवर तू आयुष्य जगत आलास आणि ती तुझी ताकद आहे. चुकीच्या गोष्टींना स्पष्ट चुकीची दाखवणे आणि त्याबाबतीत वेळोवेळी योग्य तो स्टॅण्ड घेणे हे तुझ्या इतकं चांगलं कुणाला जमतं असं मला वाटत नाही. इतके चॅलेंजस फेस करत असताना नेहमी सकारात्मक राहणं व चेहऱ्यावर स्माईल ठेवणं तुझ्याकडून शिकावं. प्रत्येकाच्याच आयुष्यात तुझ्यासारखा एक मित्र असावा. आम्ही त्या बाबतीत भाग्यवान आहोत. मित्राच्या पलीकडे आता आपलं भावाचं नात आहे आणि तेच कायम राहिल. बरीच वर्ष लिहायचं होत पण राहून गेलं. आज मुहूर्त लागला तुझ्या बाबतीतल्या भावना उतरवण्यासाठी. तुला भरपूर आयुष्य मिळो, तुझ्या प्रगतीचा आलेख असाच चढता राहो आणि तुझ्या हातून अगणित लोकांचं कल्याण होत राहो.
वाढदिवसाच्या भरघोस शुभेच्छा भावा!
लव्ह यु!
- सुब्या


Comments

Popular posts from this blog

अडोलसन्स

  अडोलसन्स एक वेगळा विषय म्हणून बरीच चर्चा झालेली अडोलसन्स ही नेटफ्लिक्सवरील वेबसिरीज पाहिली. अगदी मोजक्या ४ एपिसोडमध्ये विषयाचं गांभीर्य मांडण्यात दिग्दर्शक आणि टीम यशस्वी झाली आहे. एक जेमी नावाचा १३ वर्षाचा मुलगा आपल्याच वर्गातल्या मुलीचा खून करतो आणि त्याबद्दलच्या इन्वेस्टीगेशन बाबतीतच ही वेबसिरीज आहे. पहिल्या एपिसोडमध्ये अटक, दुसऱ्या एपिसोडमध्ये शाळेचं वातावरण, तिसऱ्या एपिसोडमध्ये जेमीची मानसिकता आणि चौथ्या भागात जेमीच्या कुटुंबियांना समाजाचा होणारा त्रास अशा सगळ्या अँगलना कव्हर करत ही वेबसिरीज आपल्याला विचार करायला भाग पाडते. अगोदर नाटकासारखी रिहर्सल करून सलग शूट झालेला प्रत्येक एपिसोड असल्यामुळे आणि कलाकारांच्या अभिनयामुळे अजून जिवंतपणा आणि नैसर्गिकता येते. मुलं लहान असल्यापासून पालक म्हणून त्यांच्या हातात मोबाईल देणारे आपण त्यांना कायम मॉनिटर्ड ऍक्सेस देणं विसरतो आणि मुलांची प्रायव्हसी म्हणून आपण त्यांना पूर्ण स्वातंत्र्य देतो. मुळात ते द्यायलाच हवं पण ते एका विशिष्ट वयानंतर. पौगंडावस्थेत असताना (खासकरून १२ ते १७ वयोगट) आपल्यासमोर अगदी सहज वावरणारी बरीच मुले इंटरनेटच्य...

पुंडलिक सदाशिव लोकरे

  ऑक्टोबर २००९ मधली आमची पहिली भेट. बिजनेस नेटवर्किंगची माझ्या आयुष्यातली पहिली मिटिंग. मी हिमतीने एका अमिताभसारख्या उंची असणाऱ्या आणि तसाच धीरगंभीर आवाज असणाऱ्या पुंडलिकशी संवाद साधला. पण तो पहिल्या भेटीत काही मला रुचला नाही. पुढे मिटींग्सच्या निमित्ताने वरवर भेट होत राहिली. पण एकदा त्याच्या ऑफिसमध्ये त्याच्याशी बराच वेळ संवाद साधण्याची संधी मिळाली. त्यात हा फणसारखा माणूस मला उमगला. बाहेरून काटेरी जरी भासवत असेल (तो भासवतो पण तसा नाही तो) तरी आतून इतका गोड की त्याच्यासारखा माणूस मला आजतागायत सापडला नाही. आयुष्यातले बरेच चढउतार पाहिल्यावर अगदी स्पष्टवक्तेपणा आणि कणखरपणा आलेला पुंडलिक मला कधी कुणाची उगाच स्तुती आणि त्यावरूनही निंदानालस्ती करताना आढळला नाही. जे आहे ते त्या त्या व्यक्तीच्या तोंडावर सांगून मोकळा झाला. त्यामुळे मनात एक आणि बाहेर एक अशा द्विधा मनस्थितीत मला तो कधी दिसलाच नाही. तो ज्यांना कळला ते त्याचे एकदम खास झाले आणि ज्यांना नाही ते त्याच्या वाटेला थांबलेच नाहीत. तो मला भावला आणि माझ्या आयुष्याचा अविभाज्य भाग झाला. पुंडलिक सर ते पुंडलिक हा प्रवास काही दिवसा...

येताव

  सिंधुदुर्ग जिल्हा व्यापारी महासंघ आणि सुवर्णमहोत्सवी मालवण व्यापारी संघ यांच्या सौजन्याने "येताव" या आपल्या ऍपला पुन्हा एकदा नवसंजीवनी मिळाली. गेल्या काही वर्षात नावाजलेले व बऱ्याच न्यूज चॅनेलने / न्यूज पेपरने कव्हर केलेले पण या ना त्या कारणाने येताव ठप्प झाले होते. स्वामींच्या मठात आनंद दादाने याबाबतीत स्वामींना मनापासून आवर्तने केली होती. त्याची हाक स्वामींपर्यंत पोहचली. काही दिवसांपूर्वी नितीन वाळके सरांचा फोन आला की "मालवणात रिक्षा स्टैंड वर उभ्या असतात तर प्रवासी त्यांच्यापर्यंत आपल्या येताव ऍपद्वारे पोहचू शकतील का?". हा प्रश्न मालवणमधील रिक्षा चालक संदीप गावकर भाऊ यांनी नितीन सरांकडे मांडला होता. इथून या संकल्पनेवर नितीन सरांच्या मदतीने काम चालू झाले आणि ते प्रत्यक्षात उतरले देखील. हे ऍप रिक्षाचालक आणि प्रवासी यांच्यासाठी मोफत उपलब्ध करून देण्याचा मानस होता. प्रोसेस तशी सोपी होती, रिक्षा वाले ज्या स्टँडवर आहेत ते लोकेशन त्यांनी ऍपवर सेट करावे आणि पॅसेंजर ने त्या लोकेशनला सर्च केले तर त्यांना तिथे उपलब्ध असलेले रिक्षाचालक दिसावेत आणि त्यानी रिक्षाचा...